Aktualności

Fot: Marek Borawski/ Nasz Dziennik

Dziś w Kościele przypada uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej. Związanie Narodu Polskiego z Maryją rozpoczęło się już w momencie chrztu Polski, kiedy Matka Chrystusa stała się matką ochrzczonego Narodu - powiedział PAP metropolita częstochowski ks. abp Wacław Depo.

Obraz Matki Bożej na Jasnej Górze otaczany jest przez Polaków czcią od XIV w. Co roku do jasnogórskiego sanktuarium pielgrzymuje ok. 4 mln wiernych.

Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w 1904 r. ustanowił najpierw dla Jasnej Góry i diecezji włocławskiej Papież Pius X. W 1931 r. Pius XI rozciągnął obchody na całą Polskę.

– Warto zaznaczyć, że papieżem tym był kard. Achilles Ratti, nuncjusz apostolski w Polsce w latach 1919-1921, w czasie wojny polsko-bolszewickiej. Dlatego dobrze rozumiał, i było to jego osobiste doświadczenie, kim jest Maryja dla polskiego Narodu – zaznaczył ks. abp Depo.

Metropolita częstochowski wskazał, że związanie Narodu Polskiego z Maryją rozpoczęło się już w momencie chrztu Polski, kiedy Matka Chrystusa stała się Matką ochrzczonego Narodu.

– Później tę prawdę potwierdzały trudne i bolesne doświadczenia, takie jak bitwa pod Grunwaldem, gdzie śpiewano „Bogurodzicę” jako pierwszy hymn narodowy, czy obrona Jasnej Góry w czasie potopu szwedzkiego w 1655 r., która po ludzku powinna zakończyć się klęską, a okazała się nie tylko zwycięstwem militarnym, ale też przełomowym wydarzeniem, które w świadomości Narodu obudziło siłę i moc przezwyciężania przeciwności – wyjaśnił.

Ksiądz abp Wacław Depo zaznaczył,... Czytaj więcej

Tegoroczna diecezjalna uroczystość dziękczynienia za zebrane plony przez rolników, ogrodników i sadowników została połączona z dożynkami gminnymi i odbyła się w parafii Niepokalanego Serca NMP i św. Mikołaja w Grabowie n. Prosną w niedzielę 21 sierpnia br. Uroczystą Mszę Św. poprzedziło spotkanie delegacji dekanalnych z biskupem kaliskim Damianem Brylem i poświęcenie wieńców dożynkowych na Placu Zielonym przy OSP w Grabowie. Dekanat Wieruszowski reprezentowała delegacja parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Parcicach wraz z proboszczem ks. Krzysztofem Wojtynią.

Wszystkich zgromadzonych przywitał proboszcz parafii pw.  Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny i Świętego Mikołaja w Grabowie nad Prosną - ks. kan. Ryszard Ryniec.

W homilii wygłoszonej podczas dożynek, biskup kaliski Damian Bryl dziękując za trud rolnikom, ogrodnikom, sadownikom oraz pracownikom sektora obsługi rolnictwa podkreślał, iż „Praca na roli uświadamia nam, że nie wszystko zależy od człowieka. My ludzie wiary wierzymy, że to co nie zależy od nas jest w rękach dobrego Boga … Prosimy, abyście dzielili to, co urosło sprawiedliwie. Prosimy, abyście zatroszczyli się, by w naszej ojczyźnie nikomu nie zabrakło chleba”.

Burmistrz Grabowa Maksymilian Ptak podkreślał, że dożynki służą m. in. temu, aby przypomnieć, że każdy z nas korzysta z efektów rolniczej pracy.

Starostami tegorocznych dożynek byli Magdalena Presiak ze Smolnik i Mirosław Mieszała z Kuźnicy Grabowskiej.

Następnie w korowodzie dożynkowym w towarzystwie mieszkańców, parafian i gości wszyscy udali się na stadion miejski.

Szczegółowa relacja: https://www.radiorodzina.kalisz.pl/dozynki-diecezjalno-gminne-2022-w-grabowie-nad-prosna

Fot. Julia Kubiś (1 – 36) i Rafał Dąbik (37 – 71)

Czytaj więcej

Święty Roch urodził się w Montpellier, w mieście południowej Francji, w roku 1295, jako jedyne dziecię bardzo majętnych rodziców. Wybłagali go oni u Boga długotrwałą i szczerą modlitwą. Przyniósł Roch z sobą na świat znamię w kształcie czerwonego krzyża na lewej piersi, które z postępem lat stawało się coraz wyraźniejszym i widoczniejszym. Pobożni rodzice widzieli w tym przepowiednię, że Bóg powołuje ich syna do szczególnej doskonałości w naśladowaniu Ukrzyżowanego i dali mu jak najstaranniejsze wychowanie. Bóg uwieńczył ich zachody i starania skutkiem jak najpomyślniejszym. Gdy Roch doszedł lat dwunastu, ojciec jego, ciężko zapadłszy na zdrowiu, tak się do niego odezwał: "Miłe dziecię, czuję, że się zbliża ostatnia moja godzina, oddaję ci przeto mój testament, którego brzmienie jest następujące: Miej zawsze Boga przed oczyma; co czynisz, czyń z Bogiem i dla Boga. Odziedziczysz po mnie obszerne dobra i znaczny majątek, ale nie daj się olśnić jego blaskiem, nie przywiązuj się do niego całym sercem, ale raczej miej miłosierdzie nad ubogimi i potrzebującymi wsparcia, a wtedy Bóg będzie ci błogosławił".

Słowa konającego ojca wyryły się na zawsze w sercu i pamięci poczciwego chłopca. W kilka lat później odumarła go też i matka, zaczem Roch, wówczas zaledwie 20 lat liczący, wszedł w posiadanie całego majątku.

Do ostatniej woli ojca zastosował się młodzieniec jak najsumienniej i najskrupulatniej, a hojnie obdarzając nieszczęśliwych i ubogich, wszystko czynił potajemnie i w ukryciu, aby jałmużna nie traciła w oczach Boga na... Czytaj więcej

Czterech kapłanów Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi (sercanów białych), rozstrzelanych podczas Komuny Paryskiej 26 maja 1871 roku, zostanie ogłoszonych błogosławionymi w sobotę, 22 kwietnia 2023 roku w Paryżu. Zaproponowana data została już ostatecznie zatwierdzona przez Stolicę Apostolską. Uroczystości będzie przewodniczył Prefekt Dykasterii ds. Kanonizacyjnych kard. Marcello Semeraro.

Czcigodny Sługa Boży o. Ladislas Radigue SSCC, ówczesny Wikariusz generalny Zgromadzenia Najświętszych Serc oraz jego trzech Towarzyszy, członków Rady Generalnej, zostało aresztowanych w ówczesnym Domu Generalnym Zgromadzenia przy ulicy Picpusw Paryżu 12 kwietnia 1871 roku. Najpierw byli oni przetrzymywani w koszarach policyjnych, następnie przeniesieni do więzienia Mazas, a w końcu do więzienia La Grande Roquette. Zostali brutalnie zabici podczas tzw. Krwawego tygodnia26 maja 1871 r. od strzałów z karabinów i broni ostrej. Wśród ofiar Komuny Paryskiej był również o. Henri Planchat – pierwszy kapłan Zgromadzenia Zakonników św. Wincentego a’Paulo, który także zostanie beatyfikowany 22 kwietnia przyszłego roku razem z Męczennikami z Picpus. Będą to pierwsi męczennicy z czasów Komuny Paryskiej, wyniesieni do chwały ołtarzy. Ich śmierć z nienawiści do wiary została wystarczająco udowodniona w procesie beatyfikacyjnym. Komuna, poza kwestiami społeczno-politycznymi, miała bowiem oczywiste implikacje antyreligijne: aby przezwyciężyć dawny system i promować nowe formy społeczeństwa, niektórzy komunardowie widzieli w religii chrześcijańskiej i jej przedstawicielach przeszkodę do wyeliminowania. Czcigodni Słudzy Boży zostali aresztowani i w końcu rozstrzelani tylko dlatego, że byli duchownymi.

Ogłaszając współbraciom zakonnym datę beatyfikacji Męczenników z Picpus Przełożony Generalny Zgromadzenia Najświętszych Serc, o. Alberto... Czytaj więcej

Jedną z trzech największych uroczystości maryjnych - Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny - Kościół katolicki obchodzi 15 sierpnia. Świętowana już od V wieku tajemnica wzięcia Maryi do nieba z ciałem i duszą została 1 listopada 1950 r. potwierdzona przez Piusa XII jako dogmat wiary.

W Polsce i wielu krajach europejskich dzień ten jest często nazywany świętem Matki Bożej Zielnej. W kościołach święci się wówczas zioła, kwiaty i snopy dożynkowe. W sanktuariach maryjnych gromadzą się wielkie rzesze pielgrzymów.

Wśród teologów nie było przez wieki zgodności, czy Maryja została wzięta do nieba za życia czy po śmierci. Dlatego też często używano sformułowania "zaśnięcie". W Kościele Wschodnim do dziś święto to jest nazywane Zaśnięciem albo Odpocznieniem, podczas gdy na Zachodzie mówi się o Przejściu albo Wniebowzięciu.

Pius XII, ogłaszając dogmat, nie rozstrzygnął sporu, używając sformułowania "po zakończeniu ziemskiego życia". Dopiero Jan Paweł II w katechezie 25 czerwca 1997 r. postawił pytanie: "czy jest możliwe, aby Maryja z Nazaretu doświadczyła w swym ciele dramatu śmierci?". I odpowiedział, że tak, bo choć śmierć według Biblii jest karą za grzech, a Maryja została zachowana od grzechu, to jednak "z chwilą, gdy Chrystus umarł, byłoby trudno przyjąć coś przeciwnego w odniesieniu do Jego Matki".
Według tradycji Zaśnięcie NMP mogło się dokonać ok. 45 r. na Górze Syjon, gdzie od IV w. istnieje bazylika (kilkakrotnie burzona i odbudowywana) utożsamiana z Wieczernikiem i miejscem zaśnięcia.... Czytaj więcej

81. rocznica męczeńskiej śmierci św. Maksymiliana M. Kolbego.

Od najwcześniejszych lat wyróżniał się szczególnym nabożeństwem do Matki Bożej. Ku Jej czci założył Niepokalanów w Polsce i w Nagasaki oraz Rycerstwo Niepokalanej. Oddał życie za współwięźnia w Auschwitz. Patrząc na życie św. Maksymiliana Marii Kolbego, dostrzegamy Bożego człowieka, zdolnego i przedsiębiorczego zakonnika. Na założone przez niego wydawnictwo, radio i działalność ewangelizacyjną sięgającą wschodnich wybrzeży Azji patrzymy jak na „sukces”. Rzadko kiedy zastanawiamy się nad tym, jakie trudy musiał pokonać. Łaska współpracuje z ludzką naturą i bez jej zaangażowania dobry owoc się nie zrodzi. Na swojej drodze do „sukcesów”, z których największym jest świętość, zmagał się z gruźlicą ograniczającą jego ziemskie wysiłki. Pokonywał wiele trudów związanych z podróżami i ciężarem życia w nad wyraz skromnych warunkach. Napotykał także duchowe problemy, które składał przed oblicze Niepokalanej. Wszystkie podjęte działania wymagały od niego odwagi i wiary w Bożą pomoc. Najwięcej męstwa okazał jednak na koniec życia, oddając życie za drugiego człowieka w niemieckim obozie koncentracyjnym. W obecności niemieckich oficerów, z podniesioną głową przyznał się do tego, że jest kapłanem, a misję duchownego pełnił do końca. W bunkrze głodowym skazanych na śmierć współwięźniów pocieszał, spowiadał i przygotowywał na ostatnią drogę. Całe życie poświęcił na czynienie dobra, głoszenie Ewangelii i krzewienie kultu Maryi Niepokalanej. Na przekór trudom trwał w swej misji do ostatnich minut życia. Warto wzorować się na tej postaci, zaczerpnąć z niej coś do swojego życia. Dziś... Czytaj więcej

Tegoroczna diecezjalna uroczystość dziękczynienia za zebrane plony przez rolników ogrodników i sadowników została połączona z dożynkami gminnymi i odbędzie się w parafii Niepokalanego Serca NMP i św. Mikołaja w Grabowie n. Prosną w niedzielę 21 sierpnia 2022r.

Program wydarzenia: 

• godz. 13.30 — spotkanie delegacji dekanalnych z biskupem kaliskim Damianem Brylem, przegląd i poświęcenie wieńców dożynkowych (Plac Zielony przy OSP w Grabowie)
• godz. 14.00 — dziękczynna Msza św. za tegoroczne zbiory
• godz. 15.00 — korowód dożynkowy
• godz. 15.30 — obrzęd dożynkowy
• godz. 16.30 — koncerty i występy artystyczne

Uprzejmie prosimy Księży Dziekanów o zorganizowanie delegacji dekanalnych (3 osoby) z wieńcem.

Ks. Marcin Papuziński, Kanclerz Kurii

Ks. Paweł Guździoł, Wikariusz Biskupi ds. duszpasterskich

fot. Monika Głąb

10 sierpnia Parafia w Ostrówku obchodzić będzie 100. rocznicę powstania. Obecny kościół wybudowano po pożarze, w którym doszczętnie spłonęła pierwsza drewniana, XVIII – wieczna świątynia.

Na swój okrągły jubileusz parafia wraz z ks. proboszczem Robertem Tietz zaplanowała wydanie publikacji. Jej autor Grzegorz Szymański, pasjonat – historyk udostępnił nam zebrane informacje, dzięki temu możemy poznać jej historię. O szczegółach za chwilę. O jubileuszowej uroczystości w Ostrówku wiadomo, że będzie obchodzona w dniu odpustu parafialnego 10 sierpnia i przybędzie na nią ks. biskup Damian Bryl. Biskup kaliski o godz. 11.30 przewodniczyć będzie Mszy Świętej. Każdemu, kto chciałby pojechać do Ostrówka przypomnę, że położony jest w dekanacie lututowskim. Natomiast w adresie z kodem ma wpisane Galewice.

Pierwsza świątynia
Wiadomo, że nazwa Ostrówek oznacza wyspę, teren położony na wzniesieniu nad przepływającą tutaj rzeką Węglewską Strugą, zwaną też Przesznicą. Najstarsza, znana zapisana informacja o Ostrówku pochodzi z 1496 roku. Przeczytamy ją w dokumencie sporządzonym w Wieluniu, dotyczącym zamiany gruntów i wytyczenia granic. Umowa została zawarta pomiędzy Lutoldem, dziedzicem Galewic a Bieniaszem, właścicielem Niemojewa i Lututowa. Jednak historycy przypuszczają, że miejscowość mogła już istnieć przynajmniej pół wieku wcześniej. Od początków istnienia Ostrówek należał do rodu Wieruszów. Pod koniec XVI wieku kolejnymi właścicielami wsi zostali Ostrowscy, a następnie należała do Mniszewskich i dalej do Tymienieckich.
Z rodziną Mniszewskich związana jest historia powstania pierwszej świątyni w Ostrówku. Należący do tego rodu dziedzic Mikołaj w... Czytaj więcej