Wielkie rzeczy uczynił mi Pan. Trzeba bym to głosił, bym Go wielbił, dziękował Mu, bym sławił niezmierzone miłosierdzie, jakim mnie obdarza – mówił bp Stanisław Napierała, który 12 października w archikatedrze poznańskiej przewodniczył Mszy św. dziękczynnej z okazji 40-lecia sakry biskupiej.
W słowach powitania metropolita poznański abp Stanisław Gądecki przedstawił życiorys dostojnego Jubilata wskazując na dzieła, jakie dokonał w budującej się diecezji kaliskiej, której był pierwszym biskupem.
W homilii pierwszy Biskup kaliski nawiązał do obchodzonej rocznicy poświęcenia poznańskiej archikatedry. - Katedra jest nazywana matką kościołów diecezji. Archikatedra poznańska wyrasta z mieszkowej katedry na Ostrowie Tumskim, która stała się na początku chrześcijaństwa w kraju Polan, znakiem nowej religii na polskich ziemiach – powiedział Celebrans. Przypomniał, że w tej świątyni otrzymał święcenia kapłańskie i biskupie. – Nie bez wzruszenia uprzytamniam sobie, że w przyszłym roku minie 60 lat, kiedy w tej czcigodnej świątyni stałem się kapłanem – prezbiterem i że 5 października br. minęło lat 40, gdy tu otrzymałem pełnię kapłaństwa. W ciągu tych 40 lat przez pierwsze 11 lat byłem biskupem pomocniczym archidiecezji poznańskiej, następnie przez ponad 20 lat byłem biskupem ordynariuszem nowej diecezji – diecezji kaliskiej, od ponad ośmiu lat przebywam na emeryturze - zaznaczył Kaznodzieja.
Podzielił się refleksją na temat piękna i wielkości kapłaństwa. - Jest w kapłanie pewna tajemnica. Jest w nim jakaś godność, jakaś moc. Czują to nawet ludzie stojący z dala od Kościoła. Czym to tłumaczyć? Nie waham się powiedzieć: obecnością czegoś pozaludzkiego. Jest w kapłanie coś z Chrystusa. Przyjęło się kapłana... Czytaj więcej
