Aktualności

– Pierwszym środowiskiem przekazu wiary i szkołą wzrastania w wierze jest rodzinny dom – mówił biskup rzeszowski Jan Wątroba, który 3 lipca przewodniczył w Narodowym Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu comiesięcznym modlitwom w intencji rodzin i obrony życia poczętego.

Temat lipcowego spotkania był związany z V Światowym Dniem Dziadków i Osób Starszych: „Dziadkowie i babcie skarbem rodziny”. 

W homilii bp Jan Wątroba podkreślał, że każdy niesie przez życie wspomnienie rodzinnego domu, jego wygląd, atmosferę, osoby w nim mieszkające, różne wydarzenia, wyjścia i powroty, spotkania i rozstania. – Pewnie dla większości z nas dom to kochające twarze rodziców, rodzeństwa, dziadków. Dom to bezpieczna przystań, to uroki dzieciństwa, wieku szkolnego, rodzinnych spotkań, rozmów, wspólnej pracy i modlitwy. Jeśli mieliśmy szczęście w takim domu wzrastać i doznać jego dobrodziejstw to jest dziś miejsce i sposobność, by dziękować Panu Bogu za tę łaskę, by pomodlić się serdecznie za tych, którzy nam taki dom stworzyli i w nim obdarowali nas swoją miłością – powiedział celebrans.

Wskazał, że dom rodzinny to niezastąpiona szkoła wiary, ewangelicznego stylu życia, szkoła cnót i zasad moralnych, postaw patriotycznych, bezinteresownej służby i ofiarnej miłości, a w tej szkole wiary wyjątkową rolę pełnią babcie i dziadkowie, którym w 1999 r. papież Jan Paweł II poświęcił specjalny list.

- „Ludzie starzy pomagają nam mądrzej patrzeć na ziemskie wydarzenia, ponieważ dzięki życiowym doświadczeniom zyskali wiedzę i dojrzałość. To oni są strażnikami pamięci zbiorowej a więc mają szczególny tytuł, aby być wyrazicielami wspólnych ideałów i wartości, które... Czytaj więcej

26 czerwca, podczas uroczystego zakończenia Oktawy Bożego Ciała, kultywowaliśmy piękny i głęboko zakorzeniony w naszej tradycji zwyczaj święcenia wianków i kwiatów. Dawniej takie poświęcone wianki wieszano nad drzwiami domów, przy świętych obrazach czy w budynkach gospodarczych. Wierzono, że chronią przed złem, burzami, chorobami i wszelkim nieszczęściem. W tradycji Kościoła wianki to znak wdzięczności Bogu za Jego dary – za plony, zioła, kwiaty i całe piękno stworzenia. Panie, Boże wszechświata, Ty sprawiasz, że na ziemi rosną trawy, zioła i zboża na pożywienie ludziom i zwierzętom. Od Ciebie pochodzi obfitość wody i promieni słońca dla pól, sadów, ogrodów, łąk, pastwisk i lasów, aby wszystko, co się zieleni i rozkwita, owocowało, gdy przyjdzie czas zbiorów. Prosimy Cię, pobłogosław przyniesione ku Twojej czci pierwociny zieleni tego roku: młode pędy zbóż, trawy, zioła i kwiaty. Zachowaj je od suszy, gradu, powodzi i wszelkiej szkody, aby wszędzie wzrastały, radowały oczy, przynosiły obfity owoc i mogły służyć zdrowiu ludzi i zwierząt. Spraw także, abyśmy trwając w Chrystusie jak gałązki w winnym krzewie i umocnieni Jego miłością w Eucharystii, mogli przynosić owoce dobrych czynów ku Twojej chwale. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen. Na zakończenie oktawy Bożego Ciała panie przyniosły własnoręcznie wykonane, przepiękne wianki - dziękujemy za ten wyraz wiary i tradycji.

Tekst i fot. Katarzyna Dudka-Kania

Czytaj więcej

Fot.: Maria Dąbik, Krzysztof Dąbik

[caption id="attachment_17271" align="aligncenter" width="600"] [/caption]

Czytaj więcej

Zesłanie Ducha Świętego to urodziny Kościoła, bo właśnie wtedy - jak pisze św. Łukasz w Dziejach Apostolskich - grono Apostołów zostało „uzbrojone mocą z wysoka", a Duch Święty czyni z odkupionych przez Chrystusa jeden organizm - wspólnotę.

Ilustracja Zesłania Ducha Świętego, XII wiek

Na zgromadzonych w Wieczerniku Apostołów Jezus Chrystus zesłał Ducha Pocieszyciela, by Ten doprowadził do końca dzieło zbawienia. W ten sposób rozpoczyna się nowy etap - czas Kościoła, który ożywiony darem z nieba rozpoczyna przepowiadanie radosnej nowiny o zbawieniu w Chrystusie. Duch Święty dzięki swoim darom: mądrości, rozumu, rady, męstwa, umiejętności, pobożności i bojaźni Bożej, uzdalnia wiernych do dojrzałej obecności w świecie. Symbole Ducha Świętego to: woda, namaszczenie, ogień, obłok i światło, pieczęć, ręka, palec, gołębica.

Dary Ducha Świętego, które otrzymujemy dzięki łasce Bożej:

- Dar Mądrości - łaska postrzegania wszystkiego oczami Boga. Duch Święty czyni chrześcijanina po prostu mądrym. Nie oznacza to, że mamy odpowiedź na wszystko i wszystko wiemy, ale posiadamy umiejętność rozeznania, kiedy dana rzecz jest od Boga, a kiedy nie jest. Innymi słowy: chodzi o rozeznanie, co mnie prowadzi do Boga, a co od Niego oddala.

- Dar Rozumu - rozbudza w nas zdolność wyjścia poza zewnętrzny aspekt rzeczywistości, ułatwia poznanie głębi myśli Boga oraz Jego planu zbawienia. Nie oznacza to oczywiście, że chrześcijanin może zrozumieć wszystko... Czytaj więcej

40 dni po Zmartwychwstaniu Chrystusa Kościół katolicki obchodzi uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Od 2004 r. w Polsce zgodnie z dekretem watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów uroczystość obchodzona jest w przypadającą dzisiaj VII Niedzielę Wielkanocną. Zmiana podyktowana była chęcią umożliwienia udziału w uroczystościach większej liczbie wiernych. W Polsce w przeciwieństwie do wielu innych krajów ten dzień (czwartek) nie jest ustawowo wolny od pracy.

Przekazy ewangeliczne są zgodne co do tego, że Jezus Chrystus po 40. dniach od swojego Zmartwychwstania z ciałem i duszą wstąpił do nieba. Tradycja Kościoła katolickiego we Wniebowstąpieniu Pańskim widzi nie tylko dopełnienie dzieła krzyża, ale również wyniesienie natury ludzkiej ponad wszystkie stworzenia.

Samo określenie „Wniebowstąpienie Pańskie” pochodzi z opisu, przekazanego przez św. Łukasza w Dziejach Apostolskich: „Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu. Kiedy uporczywie wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. I rzekli: «Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba». Wtedy wrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy, w odległości drogi szabatowej.” (Dz 1, 9-12).

– „Zmartwychwstanie Pańskie jest naszą nadzieją. Wniebowstąpienie zaś jest naszym uwielbieniem.... Czytaj więcej